بقلم هند الشيخ
مش عارفه ليه
بينى وبين الزمن تار
ما عاملنى ف يوم بحنيه
كأنى قتلتله بنيه
ولا اخد منى بتار
ولا دفعتله ديه
والفرح تملى مستعجل
لا راضى يعدى على ف ليله
ولا ف نهار راضى يقيل
طب اعمل ايه
غلب حمارى
وتعبت ف الهوى رجليه
عماله احايله وادادى فيه
وغلبت كيف افهمه
وكيف اوصل أراضيه
لا راضى يمشى على هواى
ولا عارف فين مراسيه
يااااااااااااه محمومه انا
من طول السفر
وطول الليل
يغمزلى القمر
ويرسملى الطريق بعنيه
المح حبيبى بين رموشه
يشتد عودى واتنصب
واتحامى فيه
ويعودلى عمرى اللى فقدته
وانا بين ايديه
وانسى همومى والوجع
واتعافى ببه
يفردلى دراعاته
اطير انا واجرى عليه
معرفش ده وجع السفر
ولا انا محمومه بيه
تعليقات
إرسال تعليق